شبنم مولوی

 شبنم مولوی،

 تنها مدل زن ایرانی که برای اولین بار تصاویرش در شهر دیده شد.

 

حدود هفت یا هشت سال پیش داستان قدم گذاشتن‌اش در دنیای مد و فشن برای اولین بار کلید خورد. نامش «شبنم مولوی»، متولد پنجم مرداد ماه ۱۳۶۴ است. اولین کار حرفه ای خود را با خانم «مهلا زمانی» آغاز کرد. رفته رفته درون مایه ذاتی و توانایی بی نظیرش به چشم دست اندرکاران این حرفه آمد و با هجوم پیشنهادهای کاری مواجه شد؛ از اولین «کت واک» رسمی که با مجوز وزارت ارشاد در «شمس العماره» برگزار شد تا عکس های هنرنمایی هایش روی جلد مجله «آسیا» که هر کدام‌شان رزومه کاری‌اش را بیش از  پیش سنگین و پر‌محتوا می کرد. به عقب‌تر بر می‌گردد. جایی که برای اولین بار قدم در دنیای تحصیلات گذاشت و مسیر درس و دانشگاه را پیش گرفت. رشته تحصیلی‌اش در دانشگاه را فیلم سازی عکاسی- تصویربرداری معرفی می‌کند و معتقد است دانستن تکنیک‌های عکاسی، شناخت نورها، زاویه های مختلف و همه آن‌ چیزی که در حرفه عکاسی حرف اول را می زند، در دنیای «مدلینگ» دستش را گرفته و چراغ راهش شده است. زیر و بم‌های فیلم سازی، تصویربرداری و عکاسی را به خوبی شناخته و از همه آنها در حرفه فعلی‌اش استفاده می‌کند. جرقه اصلی‌اش از انتخاب «مدلینگ» را این‌طور عنوان می‌کند: «وقتی دوربین در دست به آدم‌های مختلف ایده می‌دادم که چطور ژست بگیرند و حرکات بدن‌شان را جلوی دوربین به چه شکل تنظیم کنند تا نتیجه بهتری حاصل شود، برای اولین بار احساس کردم دلم می‌خواهد جای‌مان با هم عوض شده و من این‌بار نقش فردی را بازی کنم که قرار است از او تصویربرداری شود. همین موضوع انگیزه ابتدایی‌ام برای شروع بود. وقتی متوجه شدم استانداردهای لازم برای مدل شدن را هم دارم، تمایلم به این کار بیشتر شد.».

  تفاوت خودش را با سایر مدل هایی که کار «استایلینگ» انجام می‌دهند، همین می داند. بین همه زیرشاخه‌های عکاسی، نوع «آرت» را برای فعالیت شخصی‌اش انتخاب کرده و در این زمینه کار می کند. بین همه سال هایی که کار «مدلینگ» را به صورت حرفه‌ای انجام می‌داده، یک سال به خود وقفه داده و فقط پیگیر کار عکاسی آرت‌اش بوده است. فضاهای کاری‌اش را با دقت و وسواس زیادی انتخاب کرده و بی‌گدار به آب نمی‌زند. با همه ارادتی که به وطن‌اش دارد اما فضای کار «مدلینگ» در فرهنگ ایران فعالیتی جدید دانسته و معتقد است با همین امکانات موجود در ایران می توان خیلی بهتر از این‌ها فعالیت کرد و دیده شد. اما رگ و ریشه میهن‌دوستی‌اش او را دل‌خوش می‌کند به اینکه سرانجام ‌می‌شود کاری کرد. بین برندهای  مختلف و مزون‌های خصوصی که با آنها کار کرده است، همکاری با برند مانتو «اریکا» را  بسیار تخصصی و حساب شده می داند. «اریکا» که امروز بین برندهای مختلف مانتو در ایران حرف‌های زیادی برای گفتن دارد، چیزی در حدود چهل تصویر «شبنم» را که با هنرنمایی‌هایش زیبایی مانتوها را دو صد چندان کرده، روی بیلبوردهای شهر به نمایش در آورده است. جالب آن‌که «اریکا» تنها برندی است که موفق شده است در ایران عکس‌ خانم‌های مدل را با رسانه تبلیغاتی معرفی کند و «شبنم» تنها مدلی است که این شانس را داشته است که به این ترتیب دیده شود. هرچند استعداد ذاتی،‌ توانایی بی‌نظیر و دارا بودن تمام استاندارهای لازم  «شبنم» را از تمام حریفان متمایز کرده اما نمایش روی بیلبوردها و همکاری با برندهای نامی دیگری مانند «زریر»، جواهری «مظفریان» و «بلندیان» هم در معروف شدن او بی‌تاثیر نبوده است. باورش برای بسیاری از افراد که حرفه «مدلینگ» را فقط کاری برای مطرح شدن می دانند شاید سخت باشد اما «شبنم» علاقه زیادی به رسانه‌ای شدن نداشته و حتی بسیاری از کارهایش را در راه درست به چشم آمدن فرهنگ لباس پوشیدن مردم‌اش، بی دریغ و سخاوتمندانه انجام داده است. جستجوی ساده‌ای در گوگل مهر تایید بر این ایده او زده و به خوبی مصداق آن واقعیتی است که بر بسیاری هنوز پوشیده مانده است. «شبنم» اما برای اثباتش دردسرهای زیادی کشیده است. نفس عمیقی می کشد و می گوید: «داستان از آن‌جایی شروع شدکه خانمی در امریکا تصمیم گرفت آداب و رسوم پوشش در ایران را به همان شکلی که هست به جهانیان نشان دهد و آنها را از این باور اشتباه که ایرانی‌ها به خاطر مسئله حجاب به رنگ‌ها اهمیتی نداده و به اصطلاح افراد خوش تیپی نیستند، رها کند. او به دنبال عنوان واقعیت‌های پنهان در کشور ایران تصمیم گرفته بود کاری کند کارستان و برای این هدف من انتخاب شده بودم. من که همیشه به دنبال بهانه ای بودم تا کشورم را از باورهای غلط جهانی نجات دهم، فرصت را غنیمت شمرده، با پوشش‌های رنگی در بازار تجریش، منوچهری کاشان و بسیاری مکان‌های شهری دیگر جلوی دوربین رفتم. عکس‌ها به اندازه‌ای زیبا و چشم‌گیر بود که در مجله مد و فشن« FSHN Magazine»  امریکا چاپ شد و نام ایران را بر سر زبان‌ها انداخت. این اولین بار بود که یک مدل ایرانی آن هم از جنس مونث موفق شده بود در دنیای مد و فشن جهانی روی صفحات چاپ شده یک مجله دیده شود و من از این موفقیت بسیار بر خود می‌بالیدم. نمایش لباس‌های زیبای ایرانی درحالی‌که با اصول اسلامی منافاتی ایجاد نکرده، تجربه بسیار خوبی برای من بود. شیرینی این کار بزرگ و متفاوت اما زمان زیادی نپایید و بار دیگر مسئولان با برداشت‌های اشتباه‌شان دردسر‌ساز شدند. قرار بر این نبود که عکس‌ها جایی درز پیدا کند یا حرفی از رواج بی‌فرهنگی و بی‌حجابی باشد  اما در دنیای مجازی امروز عکس ها و اطلاعات به سرعت در همه جا پخش می شوند و جلوگیری از این امر بسیار دشوار و حتی غیر ممکن است. به هر تقدیر من همه این فعالیت‌ها را فقط به منظور سربلندی کشورم انجام دادم و حتی با وجود اینکه دستمزدی دریافت نکردم، خواستم ایران برای یک بار هم که شده، رخ زیبایی زنان با حجابش را به دنیا نشان دهد.»

وقوع چنین داستانی برای «شبنم» با وجود تجربه خوبی که برایش به همراه داشت، به واسطه دردسر‌هایی که چاشنی‌اش شد، ختم ماجراهای همکاری‌اش با دنیا بود و او را بیشتر به این باور رساند که ایران برای رسیدن به جایگاهی که باید، فاصله زیادی دارد. با همه این‌ها هنوز هم به شدت معتقد است ایران آنقدر توانایی دارد که بتواند تمام مشکلات موجود را حل و فصل کند. دل‌بستگی‌اش به ایران و باوری که درباره قدرت وطنش دارد، نمی‌گذارد که دید منفی داشته باشد و کمبود ها را فراموش می‌کند. شاید اگر روزی برای «شبنم» و امثال «شبنم» ها موقعیت فعالیت در کشورهای دیگر پیش بیاید، بتوانند به هدف‌های حرفه‌ای خود تحقق بخشیده و با خیالی آسوده‌تر عرضه اندام کنند. وقتی از او درباره علاقه مندان این حرفه می‌پرسیم و می خواهیم همه آن چیزی که در چنته دارد را به منظور نصیحت، توصیه و یا کمک عنوان کند، می گوید:« داشتن فاکتورهای اولیه بسیار مهم است و حرف اول را می‌زند. ورزش و رژیم غذایی باید در دستور کار قرار بگیرد. فرم و اندام باید حفظ شود. دیدن عکس‌های مختلف می تواند کمک بزرگی باشد. فردی که به عنوان مدل قرار است فعالیت کند باید با ابعاد تصویر، نحوه ژست‌گیری، زوایای عکس و فرم‌های مختلف آشنایی داشته باشد. دیدن عکس‌های گوناگون می تواند در یادگیری این تکنیک‌ها تاثیرگذار باشد.» قصه زندگی «مدلینگ»‌اش را این‌طور به پایان می‌رساند که انجام دادن کارهای بزرگ از آروزهایم است. از همه کسانی که به این مدل حرف ها علاقه دارند دوستانه خواهش می‌کند که با علم و آگاهی به این راه قدم بگذارند و قبل از ورود بدانند چند مرده حلاج اند. مردم کشورش را دوست دارد و عاجزانه از آنها می خواهد باورهای غلط‌شان را درباره فعالان این حرفه کنار گذاشته و حقیقت وجودی‌اش را ببینند. دلش بسیار پر است از تمام آدم‌هایی که استعداد و علاقه بی حد و حصر او را در زمینه کار «مدلینگ»، فقط نمایش خود و به چشم آمدن‌ تعبیر می‌کنند و قاطعانه تاکید می‌کند در تمام سال‌هایی که این کار را انجام می‌دادم عبور نکردن از خط قرمزهایم برایم شرط اول بود. هیچ‌گاه حد و مرزهایم را نشکسته ام و همیشه بر اعتقادات و باروهای فردی‌ام پایبند بوده ام.

 سخنان آخرش را با این جملات تمام می‌کند: «با وجود این‌که به کار مدلینگ در ایران نمی توان خیلی جدی نگاه کرد ، اما همه تلاشم را می‌کنم که در همین فضا به موفقیت‌های زیادی دست پیدا کنم.  به دنبال هدف‌های بزرگ‌تری در این زمینه هستم. اگر روزی با کمک و همراهی مسئولان بتوان محدودیت‌ها را در ایران کم کرد، می توان خیلی بهتر از امروز در این زمینه فعالیت کرد. من می دانم که روزی این اتفاق خواهد افتاد » وضعیت را رو به بهبود ارزیابی می کند و معتقد است این روزها حال مد و فشن در ایران بهتر از قبل است. صدور مجوز رسمی برای فعالیت خانم‌ها بیشتر از قبل شده و می توان به آینده بهتر امیدوار بود. هرچند فاصله ایران را با دنیا در زمینه کارهای مد و فشن بسیار زیاد می‌داند و تاکید زیادی دارد بر اینکه زیبا بودن تنها فاکتور لازم برای مدل شدن نیست، باید فرهنگ و علم این هنر آموزش داده شود، اما آرزوهای بزرگی در سر دارد و امیدوار است بتواند روزی ایران را در دنیا معروف کند. اگر شما هم به شنیدن داستان زندگی، دغدغه‌ها، آمال و آرزوهای افرادی که در زمینه مد و فشن فعالیت می‌کنند علاقه دارید، مطالب سایت «دکتر فشن» را دنبال کنید. ما هم مثل همه علاقه‌مندانی که به دنبال مکانی برای دست‌یابی به خواندنی‌های ایران و دنیا در زمینه مد و فشن هستند، پا به این راه گذاشته و قصد داریم هر روزتان را با خبری تازه، مصاحبه‌ای جدید یا گزارشی هیجان‌انگیز رنگ و بوی بهتری ببخشیم.  
گزارش : خانم صدف فاطمی

  • تمامی فعالیت های سایت مطابق با قوانین جمهوری اسلامی ایران و با مجوز از وزارت ارشاد انجام گرفته و هرگونه کپی برداری از مطالب پیگرد قانونی دارد