گوچی - Gucci

در قرن چهاردهم تاجر ابریشم گریگوریو داتی (Gregorio Dati) در خاطرات خود نوشت: "یک فلورانسی که تاجر نباشد و تمام دنیا را سفر نکرده، ملیت های مختلف را ندیده و به فلورانس با همان ثروت قبل باز نگشته است، هیچگاه لذت مشهور شدن را نخواهد چشید." گوچیو گوچی (Guccio Gucci)  با همین انتظار در سال 1921 شرکت تولید پوشاک چرم را در شهر خود یعنی فلورانس افتتاح نمود. او هم همچون بسیاری از اروپایی ها در اوایل قرن بیستم به امور خیاطی علاقه مند بود، گوچیو گوچی  پس از از بین رفتن کسب و کار کلاه دوزی پدر خود درسال 1897 به لندن سفر کرد و در هتل ساووی و ریتز(Savoy and Ritz hotels) کار کرد. او به انگلیس بسیار علاقه مند شد. کار کردن به عنوان پادو هتل از لحاظ فیزیکی بسیار دشوار بود ولی به او این فرصت را می داد تا چمدان های مجلل افراد ثروتمند را به خوبی بررسی کند و او متوجه شده که چرم های زیبایی که این چمدان ها از آن درست شده اند از کشور او می آید. گوچی همچنین چهار سال برای گرو بین المللی Wagons-Lits که یک شرکت سازنده واگن های تخت خوابدار قطار بود کار کرد. این شرکت در سال 1872 توسط ژورژ نگل ماکرز (Georges Nagelmackers) بلژیکی تاسیس شد و اروپا را با ریل به هم متصل نمود. او وقتی که به فلورانس بازگشت در شرکت والیجریا فرنزی (Valigeria Franzi) که تولید کننده کیف های مجلل، چمدان و کیف پول از سال 1864 بود و توسط فلیس فرنزی اداره می شد کار پیدا کرد. فرنزی کارخانه ای با به روزترین ابزار، ماشین آلات و هنرمندان تعلیم دیده با آخرین تکنیک ها که کارگران را آموزش می دادند داشت. کارخانه فرنزی برای کسی که به تولید کالاهای چرمی علاقه مند بود بهترین مکان برای یادگیری تجارت در اروپا بود و گوچی از 1902 به بعد در این کارخانه کار کرد.

گوچی تبدیل به یک متخصص در زمینه چمدان های عالی شد و با کمک فرنزی یک کمپانی چرم در خیابان “Via della Vigna Nuova” فلورانس به نام والیجریا گوچیو گوچی افتتاح نمود. در سال 1921 او به تنهایی کمپانی گوچیو گوچی را راه اندازی نمود. چمدان ها توسط صنعتگران توسکانی، انگلیسی و آلمانی تولید می شد و او تنها حق طراحی خود را می گرفت و در پشت مغازه خود کارگاهی برای تولید طرح های خود و تعمییر چمدان های مشتریانش ساخته بود. کسب و کار او خوب پیش می رفت و با خرید کارگاه هنری بزرگتری در “Lungarno Guicciardini” جای کافی برای شصت کارگر فراهم شد. فرزندان گوچی هم به شرکت پیوستند و شروع به ساخت چمدان با الهام از چمدان هایی که گوچی در هتل ساووی دیده بود کردند. علاوه بر آن آنها کیف های چرم بزغاله و بز کوهی ، دستکش و کمربند تولید می کردند. در سال 1923 گوچی بوتیک دیگری در “Via del Parion” افتتاح نمود و بوتیک اصلی خود را بزرگتر کرد. او در سال 1938 فروشگاه دوطبقه  ای در شماره 21 خیابان “Via Condotti” در قلب رم که مجلل ترین منطقه خرید بود افتتاح نمود.

در طول سالهای جنگ گوچی همچون سالوادور فرِگامو  (Salvatore Ferragamo)طراح کفش، راه حل زیرکانه ای برای کمبود مواد اولیه که ناشی از تحریم های اقتصادی بود یافت. او در دباغی در سانتا کروچ پوست گوساله یافت که چرم نرم و انعطاف پذیری با سطح چین دار که به دلیل استفاده از روغن ماهی کاملا ضد خش بود. او با استفاده از این چرم، کنف ناپولی، کنف بافته شده ، لینن و کنف هندی کیف های مسافرتی سبک به رنگ خردلی با تصویر دو الماس متصل به هم قهوه ای رنگ روی آن تولید نمود.  در سال 1947 گوچی با الهام از زین اسب سواری کیف معروف مدل 0633 بامبو با پوست خوک و با دسته ای از جنس نی به رنگ قهوه ای را برای اولین بار تولید نمود.

پس از مرگ گوچیو گوچی در سال 1953 پسران او یعنی آلدو، واسکو و رودولفو مدیریت کار و همچنین فروشگاهی که دوسال پیش در خیابان  “Via Montenapoleone”میلان باز شده بود را به عهده گرفتند . آنها کمپانی را کسترش دادند و دو فروشگاه دیگر در رم و فلورانس افتتاح نمودند و محصولات متنوع جدیدی را معرفی نمودند که با توجه به علاقه مردم در سراسر دنیا به طراحی های ایتالیایی موفقیت بسیاری داشت. محبوب ترین وسایلی که توسط انجمن های قدیم تولید می شد وابسته به سوارکاری بود همین امر سبب شد تا برند نسبتا مدرن گوچی  در مقابل برندهای قدرتمند لویی ویتون، هرمس و فندی که برای خانواده های اشرافی اروپا زین اسب می ساختند، استوار گردد. نشان تجاری گوچی یعنی بند راه راه سبز قرمز سبز در سال 1951 معرفی شد که از بند متصل کننده رکاب به زین در زین های سنتی الهام گرفته شده بود. کم کم نشانه های مربوط به اسب و سوارکاری در کالاهای گوچی ظاهر شد، ابتدا کیف به شکل زین اسب تولید شد و سپس دهنبند فلزی اسب بر روی کفش، کیف پول و به عنوان سمبل به شکل پرینت در طراحی های گوچی استفاده شد.

در سال 2006 ، فریدا جیانینی (Frida Giannini) طراح خلاق سابق اکسسوری های گوچی به سمت مدیر طراحی گوچی انتخاب شد.  او برای شروع از آرشیو گوچی استفاده کرد و طرح های اصلی گوچی را با طراحی جدید عرضه نمود مثل کیف بامبو و طرح گل معروف گوچی او این دو را با یکدیگر تلفیق نمود و کیف جدید بامبو گلدار با جنس کتان را تولید نمود. او همچنین کیف مدل جکی را با اندازه بزرگتر برای پاسخگویی به نیاز مشتریان مدرن تولید نمود. کیف مدل استیرآپ (Stirrup) که پیش از این با جنس بسیار سفت تولید می شد و در سال 1975 معرفی شده بود با چرم های نرم تولید نمود. این کیف از جنس چرم گوساله، شتر مرغ، پوست رنگ شده مار پیتون یا چرم براق یا شسته شده کوروکودیل تولید شد. چرم شسته شده کوروکودیل با استفاده از رنگ موم داغ با دست رنگ می شد تا رنگ حاصله سایه روشن داشته باشد و سپس با دست واکس زده می شد و شسته می شد تا ظاهری قدیمی پیدا کند. هر کیف گوچی با مراحل مختلف و به دقت و با وسواس کامل تولید می شد. بطور مثال لبه های کیف با دست سمباده زده می شد، با قلم مو رنگ و واکس زده می شد. تحت سرپرستی جیانینی پرینت گل گوچی تنوع بسیاری پیدا کرد، سایز و رنگ آن تغییر کرد و در تولید لباس، بدلیجات و کیف های عصر استفاده شد. امروزه علی رغم اینکه گروه گوچی بعد از LMVH
 (لوئی ویتون مو هنِسی) بزرگترین کمپانی مد دنیا می باشد تمام کالاهای چرمی آن در ایتالیا تولید می شود.
از : خانم مینا وطن دوست

  • تمامی فعالیت های سایت مطابق با قوانین جمهوری اسلامی ایران و با مجوز از وزارت ارشاد انجام گرفته و هرگونه کپی برداری از مطالب پیگرد قانونی دارد