تاريخ مد از دوران باستان تا به امروز (بخش دوم)

مد در دوران باستان

اگرچه كه امروزه هيچ كس جرأت و جسارت اين را ندارد كه برهنه به خيابان برود، اما در مصر باستان برهنگى، آن گونه كه در قرن‌هاى بعد مورد سرزنش قرار‌گرفت، زننده و زشت به شمار نمي‌رفت.

در آن زمان، لباس نشانه تجمل‌گرايى بود. اشرافيان مي‌توانستند با پوشيدن لباس، خود را از قشر متوسط جامعه و رعيت متمايز كنند. البته در مصر باستان مردم مي‌توانستند براى حفاظت از خود در برابر شرايط آب و هوايى، به ميزان كمى خود را بپوشانند. عموما لباس ها از كتان درست مي‌شدند و بسيار سبك بودند. مردان اكثرا لنگى مي‌پوشيدند كه بلندى‌اش تا ساق يا زانوى پايشان بود. افرادى كه از طبقات بالاى جامعه بودند، اين جامه را با يك نيم تنه، كامل مي‌كردند. غلامان و خدمتكاران عموما برهنه بودند. بعده ها نیز آن‌ها فقط مي‌توانستند با آویختن رشته‌‌هايى تا روى شكمشان، خودشان را بيارايند.

در يونان باستان، نيم‌تنه به عنوان يك بخش جدا نشدنى، براى پوشاندن بدن، استفاده مي‌شده است. در ضمن تونيك‌ها و نيم تنه هايى كه آن زمان استفاده مي‌شدند، شباهت‌هايى به لباس هاى امروزى و نيم تنه‌هايى كه به عنوان اكسسورى بر روى لباس‌ها پوشيده مي‌شوند، داشتند. يك ويژگى نيم تنه ها اين بود كه از نظر قيمت بسيار مناسب بودند و هركسى براساس سليقه خود مي‌توانست آن را بپوشد. در پايان امپراتورى روم، قوانين سختگيرانه اى براى اين كه مردم چه لباس هايى اجازه دارند بپوشند، وضع شد.

اهميت زيورآلات

جواهراتى كه خانم ها استفاده مي كردند بسيار بلند بودند و به گونه اى بودند كه سينه ها آزاد مي ماندند و  جواهرات توسط دو گيره اى كه به شانه هايشان متصل بود، نگه داشته مي‌شدند. همين‌طور اشرافيان قسمت بالاى سينه خود را با يك شنل و يا يك يقه بزرگ اضافى مي‌پوشاندند. زنان و مردان موهاى سر خود را مي‌تراشيدند و در مناسبت‌هاى مهم و جشن‌ها، از كلاه گيس‌هاى بافته شده كه از موى انسان، تارهاى كتان و يا نخل درست شده بودند، استفاده مي‌كردند و با موم زنبور آن را بر روى سر خود ثابت مي‌كردند. در آن زمان كلاه گيس نه تنها يك آرايش به شمار مي‌رفت، بلكه نمادى از موقعيت و وضعيت افراد نيز بود.

فردیت در میان رومى ها و يونانى ها

 روم و يونان از ١٢٠٠ سال پيش از ميلاد مسيح، در زمينه مد پيشگام بوده اند. تجارت و صنايع دست ساز در آنجا به مراتب برتر از ساير نقاط اروپا بود. در اين دو سرزمين، مد يك مشخصه‌اى بود كه فقيران را از ثروتمندان و همين‌طور برده ها را از افراد آزاد، متماير مي‌كرد و تفاوت هاى بزرگى در نحوه پوشيدن لباس در بين يونانى هاى آزاد و برده وجود داشت.  

مقررات سخت لباس پوشیدن

لباس رومی استاندارد در مدیترانه به وجود آمد. افراد در آنجا از تونیک و ردای یونانی تاثیر گرفته بودند. عملا هرکسی در روم تونیکی از الیاف کتان یا پشم می‌پوشید؛ فقط بلندی آن ها متفاوت بود. ردا را فقط مردانی که دارای تابعیت رومی بودند در رخدادهای مهم بر تن می‌کردند. بر تن کردن ردا (تگا=ردای بدون آستین) مقررات سخت گیرانه‌ای داشت که غلامان و غیر رومی ها را از شهروندان روم متمایز می‌کرد.

خانه سلطنتی به عنوان الگوی مد

همان‌گونه که قبلا اشاره شد، الگوهای مد در دوران باستان از کاخ های سلطنتی سرچشمه می‌گرفته اند. در سال 330 پس از میلاد و دوران بیزانس، استانبول امروزی، توسط کنستانتین، پایتخت امپراطوری روم لقب گرفت. در آن زمان ها خانواده سلطنتی بیزانس حال و هوای جدیدی را در مد به وجود آوردند. ملکه تئودورا از هر فرصتی برای به چشم آمدن استفاده می‌کرد.

 

منبع: www.gladrags.de

ترجمه و ویرایش: پریناز اسلامی فرد

 


  



 


گروه: تخصصی
تاریخ انتشار: 1399/07/17
  • تمامی فعالیت های سایت مطابق با قوانین جمهوری اسلامی ایران و با مجوز از وزارت ارشاد انجام گرفته و هرگونه کپی برداری از مطالب پیگرد قانونی دارد